Kelime ressamı, Hayal kurucu, Fotoğraf çekici...

Bu kırlentler, kahvenizi elinize alıp köşenize kuruldunuzda, en yakın dostunuzla muhabbet ederken siz rahat rahat keyfinize bakın diye belinizi kavrayacak yegane güzelliklerdir bence. Bahar da geldi madem, odalarımızda çiçek açsın değil mi? Bu güzel kırlentleri yapan ve fotoğraflayan casapinka ' ya teşekkürler...

Geri dönüşüm de banyo tanıtımıyla olacak. Bu fotoğrafları nereden aldığımı unutacak kadar çok olmuş yeni yazı yayınlamayalı. Ama bu arada bir Afyon ve Denizli gezisi üstüne de bir çok iş sığdırınca uzak kaldım haliyle ... Bu banyo kullanım itibari ile acelesi olan iki ev arkadaşını çağrıştırdı bana. Her ne kadar kırmızı benim için renk unsurunun vazgeçilmez parçası olsa da banyoda değil. Fakat göz alıcı olduğu konusunda sanırım hepimiz aynı fikirde olacağız. Bu da eski aterilerden kalma joistickleri değerlendirmenin başka yolu gibi duruyor. Bence son derece de işlevsel.

Evet uzun zamandır pek yazamıyordum. İşte sebebi... Uzun zamandır yazamıyorum dedim ya ne kadar olduğunu da bilemedim birden. Oğlum ufak yaramazlığının bedelini başındaki yekpare dikişle ödedi... Gelelim kaza nasıl ve nerede oldu? Ben bizim kurumda toplantı halindeyken yukardan bir ağlama sesi ile irkildim, fakat bazı öğrencilerimizin de ağladığını bildiğim için çok da üzerime alınmadım ama biraz kulak kabartınca kulakları yırtan sesin Akif Eren beye ait olduğunu anladım. Hemen buz kompresi, biraz kanı durdurma çabası ile kendimizi en yakın sağlık ocağına attık, fakat orada da dikiş atılamadığından pansuman yapıp bizi bir hastaneye yönlendirdiler.. Evet kanama durmuştu ve Akif Eren biraz sakinleşmişti ama yakında olduğunu zannettiğimiz hastaneyi bulamadık!, diğer hastaneyi ararken 5 trafik kazasından kıl payı kurtulduk ve yakında olduğunu hatırladığımız başla bir hastaneye 100 metre mesafe varken benzinimiz bitti. Yani araba tek şeritlik ve yandaki yolların kullanılamadığı ve üste...

Haftasonunu sevgili arkadaşlarımız ama önce uzaktan akrabalarımız olan Özlem Ve Hakan ağabey'in yanında, İzmit/ Değirmendere'de geçirdik. Yeni doğan bebekleri Buğlem'in çok çok güzel bir yaşam sürmesini diliyorum. Ve Nergis ile Volkan'a da bizi çok sevecenlikle ağırladıkları için de teşekkürü borç bilirim... (Volkan ile Hakan ağabey kardeşler bu arada) Ha bir de unutmamam gerekir ki; gönüllerimizin nasıl olduğunu bilemediğimiz şekilde birleştiği, ilk görüştüğümüz zamandan itibaren çok az görüşebiliyor olmamıza rağmen çok güzel muhabbet bağı kurduğumuz Zuhal'ciğim var. Sağolsun yumuşacık kalpli ve kendisinin söylediğinin tam aksi bence sabır abidesi bir insan... Zuhal ve eşi Yücel' e de sevgilerimi gönderiyorum. Daha önce yazımda bahsettiğim bu ŞİRİN köpek de bir aydır kayıpmış. Gerçekten üzüldük gebeymiş de kaybolduğunda umarım yavrularına birşey olmaz. Ana yüreği dayanmıyor işte... Tatil kasabasının andıran bir yer olan ve gidenlerin kesinlikle huzur bulduğu De...

İkinci mimim de blahblah tarafından geldi. Gerçi yazıyı okuyan herkesi mimlemiş. Konusu kendimi anlatmakmış. Ay hiç sevmem kendimi anlatmayı desem de inanmayın, hangi bayan sevmez ki... Akrep burcu olduğumla başlamak istedim. Kinciyimdir hayatta bana yapılan hiçbirşeyi unutmam. İyilik de dahil. Ama bana kötülük yapana kötülük yapiyim değil de yüzüne söylemeden rahat edemem. Mistik güçlerim kuvvetlidir. Karşılaştığım insanlara objektif yaklaşırım ama eğer birşey sezinlediysem muhakkak çıkar. Ben de "ben demiştim" demekten inanılmaz keyif alırım. Çok tembelimdir ders konusunda, hayatta hiç başarılı bir öğrenci olamadım. Ama hiç çalışmayan birine göre iyi bir öğrenciyimdir, sınıfta falan kalmadım yani. Hayatta tek kompleksim eğitimimdir. Bunun için inşaallah bir sorunu halledersem İç mimarlık okumayı çok istiyorum. Fransız akasanı ile İngilizce, Arap aksanı ile İspanyolca konuşmayı çok isterim. Dilim yabancı dile yatkındır. Genellikle derli topluyumdur ama dağıttığım zaman tam ...

Casapinka 'da gördüğüm bu saati Sabahnur ' a Örgüknit 'e ve Ayşe 'ye ithaf ediyorum... Bence Sabahnur bu tasarım üzerine farklı yorumlar getirir Örgüknit de değişik birşeyler katar; Ayşe de hikayesini yazarak çocukların her baktığında sevgi ile anacakları bir masal kahramanı haline getirir.... Ama gerçekten çok hoşuma gitti, çocukların odasına daha yaratıcı bir aksesuar düşünülemez demeyeceğim daha neler var neler de bu da çok güzel olmamış mı yani?! Şimdi bu üç sevgili bayandan bu yönde çalışmalar bekliyorum haa bu arada bu mim falan değil. Sadece fotoğrafı gördüğümde aklıma geldiniz o kadar.

Ne zamandır düşündüğüm fakat yazmayı bir türlü beceremediğim konu bu. Neresinden başlarım, nasıl yazsam bilemiyorum şuan yazarken bile.... İşin içinde olmanın verdiği bir alışmışlık oldu belki bende, ama Akif Eren'in bu insanlara normalden farksız bakıyor olması çok hoşuma gidiyor. Dimağımda çok hadise var, kelimeleri doğru yerleştirememekten, duygularımı yeterince ifade edememekten çekiniyorum. Çekincem sadece en iyi anlatma çabasından kaynaklanıyor o ayrı. İstanbulda yaşayan kayıtlı 60.000 engelli olması çok sükse yaratacak bir sayı. Ve bu kadar engelli varken çelişkiler de olmuyor değil. Çocuğum erkek - kız olsun diye ısrar edenler. İstedikleri olmayınca çocuğuna ikinci sınıf insan muamelesi yapanlar, evladının anne karnındayken canına kıyanlar... Gayet sağlıklı çocukları varken onların yaptığı işleri takdir etmekten yoksun ebeveynler.. Sanırım bu anlattıklarım saydıkça artabilecek örneklemelerden. Gelelim bizim işimize; Bir engellinin engel derecesini Devlet Hastanesinin verdiğ...