Kelime ressamı, Hayal kurucu, Fotoğraf çekici...

Gerçekten zaman o kadar hızlı akıyor ki... Cedric diye bir çizgi film vardır ya; fenomendir artık. Kayınpederim de hastasıdır ayrıca. İşte Cedric gibi oldum bende. Bla bla yaşındaysan, evliysen ve iki çocuğun varsa hayat çok zor!!! diye devam ettirerek elbette. Sonra bakıyorum kendime. Çalışmayı bıraktıktan sonra ev hanımı moduna kendimi koyamıyorum zaten. Birşeyler üretmeden, meşgul olmadan yada kendime zaman ayırmadan yaşayamıyorum. Zaten çocuklarıma da faydalı olamıyorum o zaman. Kızım adına yazı yazmadığımı farkettim. Yani öyle harala gürele geçiyor ki zaman; aman okuldu, hastalıktı derken istediğim gibi veremiyorum kafamı. Kızım, oğlum 28 aylıkken dünyaya geldi. Güneşli bir kış günüydü. Aralıktı ama güzel bir gündü :) Rana Eslem dünyaya geldikten sonra, oğlumun davranışları çok değişti. Her ne kadar ben, olmaması konusunda gerekeni yapsam da; olacağı konusunu hiç düşünmesem de, demek ki olacağın önüne geçilemiyormuş... Kızım o kadar sakin bir bebekti ki, öyle olacaksa inanın 5 ta...

Çok mutluyum. Annemin memleketi Gelibolu'dayım. Burda kuzenimin bir arkadaşı; Burak Batır ile tanıştım. Ve yarın O'nun bir fotoğraf sergisi olduğunu öğrendim. Bayıldım tabi. Yarın gideceğim inşaallah. Bir arkadaşı Burak ile ilgili bir yazı yazmış . Okumanızı ve destek olmanızı dilerim. En azından Çanakkale ve Gelibolu civarındakilerin...

Yazarken bile daha anlamlı geldi bu kelime.. Dedem! Yakın zamanda; "küçükken neden dedemi severdim?" diye düşündüm. İndim çocukluğuma... Dedem severdi beni, gezdirirdi. Bakkal dükkanı vardı. Bir sürü ıvır zıvır verirdi, gönderirdi de... Yakışıklı adam dedem. Atatürk gibi, ama uzunu. Mavi gözlü... Hani derler ya; "filinta gibi" işte öyle benim dedem. Anneanneciğimi kızdırmaya bayılır, o kızınca gevrek gevrek güler. Biz de güleriz, ama görseniz siz de gülersiniz. Keh keh keh keh diye kahkaha atar. Gülünür... Çok prensiplidir. Ayak, sadece tırnak kesileceği zaman ellenir ve akabinde yıkanır. Sonrasında asla ellenmez! Hele bir görsün! o yumuşacık adam gider, derin bakışlı ve keskin sözlü adam gelir. Dışardan geldiği anda; kıyafetlerini çıkarır, yatağın üzerine serer ama düzgünce. Ev kıyafeti ayrıdır, onları giyer. Havlusu ayrıdır, eşininki ile karışmasın diye düğme dikilidir ve ipte asılacağı yer bile bellidir. Yüzünü havluya silmez, çünkü kurutma makinesi ile k...

Kaç gündür yazmadım. Bu sefer bilerek. Kalbimde sevgi baloncukları, midemde kelebekler... Bildiğin sevgi pıtırcığıyım... Çok mutluyum çoook. Gelelim sebeb-i saadetime... Artık ben bir Harami adayıyım. Çok mutluyum. Uzun zamandır fotoğraf sanatı ile ilgileniyordum. Bunu az-çok biliyorsunuz. Takip ettiğim sitelerin içinde dolaşıp duruyordum. Eğitim için içime en elveren yer Ali baba'nın yeri; yani Mağara oldu. Bunda sevgili Ayça 'nın önemi büyük. Çünkü çok başarılı bir fotoğrafçı ve yaratıcı bir karakteri olduğunu gözlemliyorum. Özgün olması beni en çok cezbeden yönü oldu. Bir de öğrendim ki aynı gün Ayça 'nın da Atölyesi varmış.. Bak sen  Allah'ın işine... Hemen gittim durur muyum. Baştan temel fotoğrafçılık eğitimine öğleden akşama kadar da Doğum Fotoğrafçılı Atölyesi'ne girdim. Bambaşka bir kapı açıldı zihnime. Başka dünya,başka insanlar... Bayılırım başka hayatları gözlemlemeye. Yeni yerler ve insanlar tanımaya.. Geçen cumartesi gittim Mağaraya. Dizaynına ...

Hepimiz biliriz yani, sporun ne için gerekli olduğunu. Biliriz yani, sağlığımız için gerekli olduğunu, zayıf ve formda kalmaya yardımcı olduğunu, sıkılaştırğını, dikleştirdiğini, uzattığını ama ben diğer boyutundan bahsedeceğim. Relaxlaştırdığından.... Benim günüm; ekseriyetle, oğlumun beni ve kardeşini uyandırması ile saat 07:00 a.m başlar. Eğer oğlumun okul günü değilse kahvaltı evde yapılacak demektir ve pek fazla yemeğe düşkün olmadığından, akşam fazla yememiş hayli acıkmış durumdadır.Eğer ben O'na kahvaltı hazırlamakta gecikirsem, mutfağı karıştırmak sureti ile, ıvır zıvır şeyler; ya da bir meyve bulup atıştırır ve karnını doyurmuş olur. Ama bu doğru değildir. Çünkü gelişmekte olan bir yavrunun yumurtasını, tahin helvasını, bazen reçelini, peynir ve zeytinini yemesi gerekmektedir. Bu arada yanından 1 metre (altını çizdim sevgili okur, ciddiyim) bile uzaklaşsam, ciyaklayan bir bebeğe daha sahibim. Ağabeyinin kahvaltısını hazırlama aşamasında o da mutfak tezgahındaki yer...

Bir kadının arabası yolda kalırsa ne olur? Birkaç gün önce arkadaşımla gittiğim bir yerden dönüyordum. Eve çok yakın olan bir yerde ışıklarda beklerken; birden araba titredi ve durdu! İnanamadım... Çalıştırma çabalarım tamamen nafileydi. Hiç bir koşulda çalışmıyordu. Oğlumu okuldan almaya az kalmıştı ve kızım da hayli huysuzlanmıştı. Arkamda araçlar birikmişti. Hepsinin stresi ile tekrar tekrar denesemde, her seferinde sonuç hüsrandı. Buraya kadar zaten hayli trajik bir hikaye okudunuz. Peki sonra nasıl olmuş olabilir???? a) Birileri gelip; yardımcı olup olamayacağını sorar. b) Yardım çağırana kadar beklersiniz. c) Hakaret yersiniz. Şimdi bunlardan maaaaalesef üçüncüsü ile karşı karşıya kaldım. "Kadındır, ne yapsa acemidir" düşüncesi güden Türk erkeğinden, bolca küfür yedim. Gelen geçen herkes bana uzuuun korna eşliğinde küfretti. Yok yok şaka değil yazdıklarım. Tamamen gerçek... O soğuk havada, arabada çocuğu ile sağda ışıklarda bekleme yapabilecek embesillikte o...

Herkese mutlu huzurlu ve eski tadında bir bayram diliyorum...