Yeni kayıtlar oluşturup duruyorum bu günlerde.Yazacak çok şey olduğundan, anlatamamın sebebi olmasından, işlerin sarpa sarmasından iyice bunalmış durumdayım.
Tersten başlamalıyım anlatmaya, yoksa aklıma ne geldiyse kronolojik sıralamaya bakmamalı mıyım bilmiyorum. Çok detay var anlatmak istediğim.
Bu sıra çok yorgunum, çok sinirleneceğim hadise var, çok çalışmam lazım vs vs...
Öncelikle yeni bir bebek beklediğim haberini vererek başlayıp bu arayı neden boş geçtiğimi anlamanız konusuna uzun bir rahatlama sağlayabilirim bence..
Yeni bebeğin eve getirdiği önce şaşkınlık, sonra mutluluk ve heyecan ve ardından da bana getirdiği inanılmaz mide bulantıları.
Şimdi şimdi biraz geçti mide bulantılarım. Daha iyiceyim.Kafamı karıştırdı bu süpriz hamilelik.Çocuğu henüz beklemediğim bir anda yaşadım süprizi. Doktora 15 günde bir kontrole gidecek heyecanım da yok esasında içimde. Gittim 6 haftalıktı. Şimdi 13hafta bitiyor. E cinsiyetini öğrenmeye muhakkak giderim bir de doğuma diye düşünüyorum. Hem zaten ultrason da ultrasonografik sesler sayesinde bebeği görüntülediği için, rahatsızlık verme durumunu aza indirmiş olurum. Bu iş de halloldu.
Kurumda bizimle çalışan ve çok yakın arkadaşım olan ve benden 3 hafta ileride bir hamileliği olan arkadaşım Yasemin haricinde kimse bilmiyor hamile olduğumu. Ha bir de kardeşim elbette.
Bunun için kıyafet olarak biraz zorluk yaşıyorum. Bilinmesini henüz istemiyorum çünkü sebeplerim var.
Bir de kardeşimin apar topar Aralık ayında askere gitme meselesi var ki, bu da benim doğumum ile eşzamanlı olduğu için son derece kritik fikirler vermenin ve fedâkarlıklar yapmanın arefesindeyim.
E bu arada Akif Eren beye, "ne olacaksın?" diye sorduğumuzda, bizi mutlu edecek olmanın haklı gururun yüz ifadesini takınıp, "abi olcam" demesi de ayrı bir rahatlama vesilesi. "Kardeş nerde?" diye sorduğumuz da ise benim karnımı göstermesi cabası...
İçimde iki çocukla ne yaparım endişeleri, evimin çok uzak olması (anneme ve işime hatta heryere) , işi nasıl yaparım da boş bırakmam düşünceleri dolanıp duruyor ve o zaman da gelmeden sanırım hiç birşey netliğe kavuşmayacak.
Buna şükür ki evlat sahibi oluyorum. Anneliği ikinci kez yaşıyor olmak da daha olgun bir duyguymuş. Elinden tuttuğum iki yaşındaki oğlum ve içimde kalbi atan henüz cinsiyetini bilmediğim ikinci evladımla artık ben kocaman bir anne oldum.
Duyanların;"Aaa oğlun var bence bu kız olur","evet evet kız olsun bu defteri kapat!" gibi yorumlar olması da şaşırtıcı.
Benim düşüncem; "evladım olacak ve cinsiyetini dilemek!" Bu kadar(150-200) civarında özürlü ile hergün hemhâl olduktan sonra ne beyhude bir arzu. Sağlıklı olduktan sonra ne farkeder ki.. Birde kapatılacak defterler var ki onlar ayrı bir mesele. Yahu evlat bu neden kapatayım ki. Her sene bir tane doğurmak değil tabi ama neden 3 çocuk artık insanların gözünde ulaşılmaz oldu? Şu bakamam, maddi olarak çok yıpratır safsataları da bana çok sıkıcı geliyor.
Şuan ikinci çocuğum dünyaya gelecek ve benim hiç masrafım yok. Çünkü kıyafetleri bir ton ve yepyeniydi. Beşiği, yatağı, odası, gardrobu, oyuncakları ve herşeyi yeterli zaten. Maddi olarak bir çocuğu büyütmekten daha kolay olacağına inanıyorum. Çünkü ikisi birlikte oynamaya başlayacaklar çok kısa bir süre sonra.
Neyse benim düşüncelerimi bu konuda kenara koyuyorum başka anlatacaklarım var zira.
Arabam bozuldu!!!
Otomatik viteslerde şanzıman çok önemli bir parçaymış. Hatta araç bedelinin yarısı kadarcık bir değeri varmış. Bizim seri focuslarda da bu fabrikasyon kaynaklı bir hata olduğu için ücretsiz değişime aldılar ve bu zaman zarfında bana başka bir focus ayarladılar. Düz vitesmiş sorun olur muymuş:) Tabi ki sorun yoktu fekat, bu arabanın da debriyajı boşaldı ve çekici ile kaldırılabildi, ardından da bana kamyonun küçük versiyonu ve Abs den nasibini almamış bir Fiesta verildi. Neyse işimi görebildim, evime gittim geldim ama dün akşam da arabayı aldılar. Şanzımanı tamir olmuş, otoparkta aracıma çarpan araç yüzünden oluşan hasarlar içinde orada kalacağından bendeki kiralık arabayı aldılar ve ben arabasız, arabam da servis de kalakaldık. Eşim beni alıp getiriyor sağolsun ama bu seferde erken gelip geç çıkmak zorunda kalıyorum. Arabamı istiyorum...
Diğer bir mesele de kurumdaki karışıklıklar. Yönetimsel bazı sorunlar ve az önce bahsettiğim arkadaşım Yasemin'in hamileliği sebebi ile yerine başkasının alınması. Üstelik bu konuda müdüre hanımın hiçbir şey konuşmamış olması, "neden bana söylemediniz" sorusuna cevap olarak da "ben senin haberin var zannediyordum" kaçamağı, hiç hoş olmayan neticeler doğurdu. Arkadaşım kırgın olarak ayrıldı ve 3 ay daha çalışabilirim diye düşündüğü sırada olması benim açımdan da çok can sıkıcı oldu açıkçası.Ve ayrıca onun yerine gelen bayanın işi kıvıramayacağı da aşikâr.
Bu konuda ne yapmalıyım benim de çok kafam karıştı.
İçimdeki birikintileri bir çırpıda attım belki ama sanki hala anlatmadıklarım varmış gibi geliyor. Neyse başka yazacaklarım da var. Onları sonraya bırakalım.
Şidmdilik bu kadar...
.jpg)
Bir tarafında Ermeni asıllı Yahudi olduğunu sonradan öğrendiğimiz moderatörün yaptığı el kol hareketleri, diğer tarafta katliamın bir numarası...
.jpg)
