Oldum mu? Galiba...

Ne tuhaftır anlatacak şey çok ama başlangıç yok.
Bir kız bir erkek çocuk annesi oldum. Daha pratik oldum. Annemi daha da iyi anladım, hak verdim. Yattım dinlendim. İki kardeşi eşit sevmeye gayret ettim. Yeni notbooka alışmaya çalıştım. Badire atlattım, içim sıkıldı sonra geçti.
Hayat güzeldi, güzel, güzel olacak.
Kızımın kokusunu içime çektim, çektim. Bunu çok özlemişim.
Çaresizliğini seyrettim.Çabalamasından güç aldım.

Oğlumun kendini garip hissetmesini anlamaya çalıştım. Hak verdim.
Aynaya baktım, tuhaf göründüğümü farkettim. Üzüldüm, sonra geçeceğini hatırladım sevindim.
Geceleri çok uyandım.Hemen uykuya daldım. Evde dingin bir hava. Sanki sinirlerimi aldırdım.
Allah'ım annemin yanımda olması ne güzel nimet.

İçimde süt oluyor olması ne şaşırtıcı. Bununla bir çocuğun doyması ne şahane.
Artık "çocuklar nasıl?" diye sorulması enteresan...

Anlatabildim mi? Mutluyum. Hisliyim. Anladım sanırım anneliği sindiriyorum. Belki de daha çok anlayacağım. Umarım anlarım. Herkes anlasın dilerim.

Comments

Popular posts from this blog

Geziyorum yazıyorum...

İkiz bebek arabası ve ikizsel hazırlıklar

ikizsel sorular