Kelime ressamı, Hayal kurucu, Fotoğraf çekici...

Yakın arkadaşım Sema'nın bana çocuğunun oyun oynaması ve malum apartman çocuğu olarak sıkıntılarını yenememesinden dert yanıyordu. Bana kendi çocuklarım için neler yaptığımı soruyordu. Bende bu hususta Sevgili Meltem ve Ayça ' dan sıklıkla esinlendiğimi ve ufkumu genişlettiklerini itiraf ediyorum. Bu konuda da kendimi revonasyona sokmam gerektiğini, planlama ve Ar-Ge çalışmalarına yenilerini eklemem gerektiğini farkettim.Şu sıralar oğlumun okula gitmesi ve iki çocuğun hastalıkları ile uğraştığım için ertelenen şeylerdendi. Birde şu mevsim dönümlerine adapte olmak benim için gerçekten çok zor. en kısa zamanda bu konu ile ilgili bir projeyle döneceğimin de haberini vermiş olayım... Bir de Sabiha Paktuna Keskin'in çocukların yeteneklerini keşfetmek için yazdığı kitabı linki tıklayarak ücretsiz edinebilirsiniz.

Uzun zamandır üzerimdeki pası kiri atamadım. Ama vakit silkinme vaktidir, yazıları düzene sokma zamanıdır... çok zamandır yazmadığım için, yazıp yazıp siliyorum. Eşimin kız kardeşinin, kardeşimizin resmi nikâh töreni yapılmıştı. Yazdan beri düzenli olarak yazamadığım için şimdiye kaldı yazmalar. En önemli kısmı ise tebriklerimi buradan sunmamış olmam.... Zade ve Enes' e ömür boyu mutluluklar diliyorum.

Türk sinemasının en önemli repliğidir ya "Çok mesudum çok" bende bu cümle ile başlamak istiyorum yazıma. Çok uzun zamandır yazamıyorum çünkü çeşitli projeler üzerinde çalışıyorum. Yaz rehaveti, ardından bayram ziyareti; kızımın hastalığı ve oğlumun okul macerası... Sanırım bu kış için, hayatım yavaş yavaş düzene girmeye başladı. Gelelim günün hadisesine... Benim için şuan yazması bile yüreğimi hoplatan, ellerimi titreten bir durum... Yıllardır ailem sayılacak kadar yakın olan Metin amcam ve Sevgi teyzemin, biricik kızları ve benim canım arkadaşım Eda; minicik bir beyefendiyi kucaladılar bugün.. E sana ne oluyor demeyin. Uzun zamandır bekledikleri özlemi kucaklarken benim o anları ölümsüzleştirmem, bunun benim için ilk olması, vs vs... Duyguların en heyecanlandıranını yaşıyorum. Sanırım en son kızımı kucağıma aldığımda bu kadar attı yüreğim... Eda ve Sinan en güzel anne-baba oldular. Gözlerindeki ışık hiç sönmesin. Minik Yunus Erdem bey; uzun ve güzel bir ömür, ailenle beraber...

        Hepsine birden bakınca pazar mahmurluğunu üzerimizden atıp ev tamiratı ile biraz daha ilgilenmemiz gerektiği çıkarımını yaptım..... Birileri burdan birşeyleri yoketmiş sanki... Birinin şapkası uçmuş, çok rüzgar mı varmış.. Kuş ile kedi arkadaş olmuş mutfağıma konmuş... Hayatım tam bu fotoğraflardaki gibi bu günlerde. Saatim gibi durmuş değil ama armut gibi ısırılmış...

Uzunca bir aradan sonra tatil detayları... Önce Afyon/Dinar sıla-i Rahim gezimizin bahar müjdesi ile birleşmesinden çıkan bereketin fotoğrafları...  Toprak berekettir, çünkü bire on verir. İlgilenen insanın ömrüne de bereket verir. Kayınpederimin bahçesindeki güzelliklerden birkaçı... Çiçeklerin şahı... Hanımeli çiçeğini otoparkın hemen yanına dikilmiş görünce ayrıca sevindim. Çünkü her arabadan indiğinde insanı büyüsüyle karşılayan bu kibar çiçeği çok severim... Güçlü çiçek sardunya... Kar kış demez açar bu dik çiçek.                                                                          ...

Ey blog!Bana fotoğraf yükleme becerisi edindir. Edindir ki ben de bu sayfayı çeşitlendireyim. Bir tuşa bastığında dünyanın öbür ucunu önümüze getiren medeniyet! Benim sayfama da merhamet et. Şu mübarek günlerde çekmiş olduğum fotoğrafları yayınlayabileyim ki, yazılarımı da ekleyebileyim! Beni diğer bloggerlardan ayırma! Beni böyle çaresiz bırakma! Ve eyyyy bilgisayar alemi yakarışımı duy....

Tatil günlerim bitti. Şimdi yoğun bir koşuşturma dönemine giriyorum. Akif Eren bey tuvalet alışkanlığı, kreş seçimi, Nikken toplantılarını düzenleme, fotoğrafçılık kurslarına ilişkin araştırma, yeni yemekler, gelecek misafirler, alıncak hediyeler, Ramazan telaşları, oruç açmalar, iftar saati huzuru vs vs... Diyetisyene gitmem gerektiğini düşünüyorum ama herkes acele ettiğimi düşünüyor. Ama bedenime ağırlık yapan 8 kilodan biran evvel kurtulmak istiyorum. Twitter'ı özlemişim uzak kaldım epey, yazacak şey çook. Anlatacak detay çok. Bol bol hatira biriktirdim bu aralar. Hepsi sıra ile paylaşılacak. En son zamanlarda Akif Eren'in kıskançlığa açılan çığırını anlatmıştım. Şuanda buna gülümsüyorum. Ne tuhaf! O sıra; ağlamalarıma sebep olan içinden çıkılamaz sandığım sorunsala şuan mütebessim bakıyorum. Yani şu insanoğlu hakikaten tuhaf varlık. Gerçekten çok detay birikti, herkesi okuyorum ve fakat yorum yazacak vakit bile bulamıyorum. Bizim Hatice 'nin kızı ile kayısı marmelatlı k...