Kelime ressamı, Hayal kurucu, Fotoğraf çekici...

Son zamanlarda yaptığım şey bol fotoğraf çekmek elbette yeni makinem ile.. ve çocuklar için neyi daha iyi yapabilirimin derdini çekmek.. Sıkıntıdayım ve geçeceğini bildiğim halde rahatlayamıyorum e tatil şart sanırım. Ne şanslıyım ki, oturduğum yer doğa ile iç içe olduğundan hiç değilse toprak ile temasım oluyor ve gün içi piknikler sayesinde çocuklar için inanılmaz rahatlatıcı zamanlar geçiyor. Neden yazmadım bu kadar zamandır. İçimden gelmedi. Yok aslında hep yazıyorum bir yerlere bir şeyler ama sıkıntı paylaştıkça azalmıyor; bilakis çoğalıyor bence. Böyle zamanlarda içedönük olmayı yeğliyorum. Bunca zamanda olimpiyat yarışmacılarının birkaçı ile tanıştım, güzel bir anı oldu. Yurt dışından misafirlerimiz vardı. Japon, Malezyalı ve Çinli. Onların yemek zevkini bilemeden birşeyler yedirmek enteresandı. Ve asıl amacım olan şey ise hamileler... Doğum fotoğrafları itina ile çekilir(hahahah) Şaka bir yana bu konuda istekli olan arkadaşlar benimle iletişime geçebilirler. Devamı daha sonra.....

o nasıl başlık ben de anlamadım yani... Eski bir zamanda eski bir günlüğümü bulmştum ve başlıkları dikkatimi çekmişti her bir anı da... "sevgili aaaa! ben sana neden sevgili diyorum ki günlük!" ya da " şişttt kağıt!" ve de " iç dökücü" gibi spontan gelişen girizgahlarla başlamışım hep... Şimdi de öyle olunca anektod olarak belirtmek istedim. Çok umutsuz değil-d-im aslında ama şuan biraz öyleyim... Oğlumla aramdaki iletişim için artık ne yapacağımı şaşırmış durumdayım... Aksi ve herşeye bağıran oğlumu değil eski sevecen ve gülümseyen oğlumu istiyorum... İnsan en çok emek verdiğini seviyor. Evet çok seviyorum çocuklarımı hem de çok ve fakat aynı insan sanırım yine en çok emek verdiği ile sorunda çok yıpranıyor... 4 example me! Uyku saatlerini düzene sokamıyorum, wc alışkanlığını yine rafa kaldırmak zorunda kaldım sanırım. Sokakta oynamak içinde günler çok mu kısa bende bilmiyorum... Ufff yazmaktan da sıkıldım. Eyyyy okuyucu bana birşeylerin değişeceğini telk...

Kızım ilk defa düştü. Pazar günü, annemlerdeyken yastıktan kalkmaya çalışan kızım koltukta iyi konuşlandırılmadığından kafasının üzerine düştü. Çok ağladı. Zaten çok kibarcık olan kızçem uykuya dalmakta da çok zorlanınca hayli korktuk ama birşey olmadığı için çok rahatladık.

Yalnız başıma araba kullanmayı çok özledim. Kâh slow müziği son ses açmayı, kâh cıstak cıstak bir şarkı dinlemeyi özledim. Yanlız bir yere gitmeyi ve dönüş saatini düşünmeden rahat rahat vakit geçirmeyi özledim. Tartıda eskiden çıkan rakamı özledim. Tek başıma alışveriş yapmayı, spora gitmeyi ve saate bakmadan uyumayı özledim. mutlu muyum? EVVEET. :))

geçen postta bahsettiğim üzre oğlumun cumartesi günü Psikolog ile randevusu vardı. Zaten kıskançlığı azalmış oğlumu, sadece normal derecede kalması gereken duygu daha üst boyutlarda olmasın diye götürdüğümüz psikolog hanımdan inciler... Bu arada ilk defa gidildiğinde, iki seans aldığını önceden konuşmuştuk. 45-45 1,5 saat sürecek. Önce 13:30 da olan randevumuz için 15dk öncesinde Parent Skills and Counseling merkezimize vardık. Bizden önceki danışan vaktinde çıkmak bilmediği! için saat 13:55 de ancak seansa başlayabildik. Ben böyle şeyleri problem eden biri değilimdir. Çünkü kasti yapıldığını düşünmem. Neyse seansa başlamadan önce kocaman ve içi envai çeşit oyuncaklarla dolu bir oyun odasına gitti Akif Eren bizde içeri. Sorun yok ama 15 dk kadar özür dileme ve önceki danışanın çıkmaması durumunun izahı ile geçti. Biz konuya gelmeye çalışırken de her söylediğimiz kesilip, dinlemeden cevap vermeye çalıştı pedagog hanım. Neyse tam evet söyleyelim herşeyi derken(ki bu 20 dk kadar sürdü) be...

Sevgili Burçin bana telefonda, "sesine annelik çökmüş" dedi... Önceden çok heyecanlı gelen sesim şimdi çok olgun ve oturaklı geliyormuş. Heyecanımı yitirdiğimden değil de, iki çocuğu aynı anda idare etme ve bu arada da boş durmayayım; hem gezeyim, hem iş yapayım hem hobiler, hem sanat derken sanırım olgunlaşıyor ses bile... Kızım 4.aya girdi, oğlumda 31 aylık... Biz yarın psikoloğa daha doğrusu pedagoga gidiyoruz. Eskiden psikolog mu vardı demeyin. Şimdiki çocuklarla eski insanlar arasında çok fark var. Ve keşke hamileyken gitseymişim. Herkese tavsiye olunur... İyi ki anne oldum ve günümüzde erken sayılabilecek bir yaşta anne olduğum için çok mutluyum. Evlat sevgisi paha biçilemez....

Salata için gerekli malzemeler: 1 su bardağı maş fasulyesi Bir küçük bağ taze soğan Yarım demet maydanoz 1/4 kadar mor lahana (önceden limonla ovulmuş) 1 küçük kutu mısır konservesi 6-7 kornişon turşu (küçük doğranmış) 1/2 kutu soya filizi Tuz , limon ve zeytinyağı Önce maş fasulyesi güzelce haşlanır. Haşlama sonlanmaya yakın içine tuz ilave edilir. Soğuyunca süzülür ve ayrı bir kaba alınır. Doğranmış maydanoz ve taze soğan ve diğer malzemeler ile karıştırılıp sosu eklendikten sonra servis edilir. Afiyet olsun... Dip not: mor lahanam bitmişti bu foto.yu değiştirdim her halükârda güzel oluyor. Biraz zevke kalmış sanırım. İstediğinizi ilave edebilirsiniz...