Kelime ressamı, Hayal kurucu, Fotoğraf çekici...

Şehirden uzaklaşırken beni bekleyen Hedefim; Aşk.. Hissiyatım; Heyecan, mutluluk, endişe, neşe ve sevinç.. Uzaklık.. Çoğunluğunda olduğu gibi karmaşık duygular içindeyim. Yola çıkarken 7.ayın sonunda bir hamile olarak endişeli olsam da yavrumun hareketlerini içimde hissetmenin mutluluğunu yaşıyorum. Bayram bana ne getirdi? sorusunun cevabını daha çooook uzun yazarak vermek isterdim ama belki sonra... Çocukken en çok ayakkabılara sevinirdim, sanırım hepimiz öyleydik. Hepinizin bayramını kutlarım. Nice sevinçli bayramlar geçirmenizi dilerim...

Kandiliniz mübarek olsun. Dualarınız kabul olsun. Bana da dua edin... Sevgiler...

Bu fotoğraftaki afet yerine çok yakın oturduğum için günlerce eve gidemedik. Annemlere sığındık. Ama yanlarından geçerken bile o görkemli ve korkulası tırların oyuncak gibi buruşup, bir kenara atılmış olmasına inanamıyor insan. Şimdi o felaketin üzerinden 5 gün geçmesinin ardından; hergün geçtiğim yolda birsürü insanın canını kaybettiğini ya da mallarının gittiğini düşünmek çok ürpertiyor insanı. Enkaz kaldırılacak orası kesin. Yağmurlar bitti, güneşli havalar da geldi ama bu kazaları unutmamamız gerektiğini unuttuk malesef. Hala malları giden ve canları kaybolan insanlar için bir yardım kampanyası başlatılmaması bence asıl ENKAZ! Hem de kaldırılamayacak kadar ağır... not:fotoğrafı blahblah 'tan aldım. O nereden aldı bilmiyorum ama onunda bu konuya değindiği çarpıcı noktanın da altını çizmek istedim.Umarım değişeceğiz.

OLMUŞ OLANLAR Bu kadar zamandır yoktum. Gene biriktim, gene doldum taştım. Nerelerden başlamalı? İçimdeki bebeğim artık 6.ayını bitirmiş bir fetus. Oynamalar, tekmelemeler son sürat devam ediyor.(çok şükür) Akif Eren bey de dilinin bağını çözdü.Şu anda posta koymaklardan tutun da cilve yapmalar, nazlanmalar tamamen yapılabilir durumda. Bazen çok can sıkıcı olsa da genellikle komik neticeler doğuruyor. Kurumumuz başka bir mahalleye taşındı. Öğrencilerimize bu durumu açıklamak biraz yorucu oldu, zira başka sebepler düşünenler oldu! nedense?? Kuruma giren hırsız laptoplarımızı ve lcd monitörlerimizi götürdü. Bilgiler uçtu gitti... Zehir, zıkkım olsun!! Bu arada benim laptoba dokunmamış.Akif Erenin birçok tuşunu sökmesi işime yaradı. (Hiç aklıma gelir miydi?) Ramazan geldi, hoş geldi... Oruç malesef gelemedi. Çok üzgünüm.. Ama sağlık söz konusu olunca yapacak şey yok. Yeri gelmişken söylemeden edemeyeceğim. Sokakta yemek yiyen ve sigara içen insanlara karşı iyi duygular besleyemiyorum. Çün...

Her zamanki birikmişlikle nereden başlayacağımı bilemez haldeyim. Şimdiden başa doğru gitmekte fayda görüyorum zira çok kısa zamanda yazabileceğimi yine zannetmiyorum. Bu pazar çok güzel bir yoruculukla başladı. Akif Eren beyin yaşgünü vesilesi ile bir parti yapılacaktı ama sıradanlıktan hoşlanmayan annesi bu sefer ne yapacaktı? Yazın başında gittiğimiz Riva' da piknik yerlerinden birinde doğum günü kutlaması olunca bende biz neden yapmayalım fikri canlandı. Fakat Riva herkesin gelebileceği bir yer olmamakla birlikte, gidiş dönüş konusunda da sorun yaşayacağımızı düşündüğüm için vazgeçtim ordan. Fakat başka nerede yapılabilir diye de düşünmeden edemedim doğrusu. Sonra babaannemle birlikte gittiğimiz Zeytinburnu Sur Restaurant bu konuda benim isteklerime kesinlikle cevap verebilecek bir yerdi. Ortam şehirin gürültüsünden uzaklaştırılmış, yeşertilmiş, suni göletlerle süslenmiş, göletlerde ördekler beslenir olmuş tam bir aile cafe ve restaurant yeri haline gelmiş. Durum böyle olunca, ...

Geçenlerde Akif Eren'in "gemiiii" sevgisini yaşamasını sağlamak için Galata'ya gittik. Zaten ezelden beri çok severim oraları. Akif Eren' de çok sevdi. Yakından gemileri, vapurları görmek inanılmaz etkiledi onu. Gözlerini ayıramadı gemilerden. "Anne bak gemii" her vapurun arkasından söylenen yagâne cümle oldu. Birde bize yapılmış olmasada yan restaurant' nın masasında oturan çiftin tuzda balık istemesi ve alevler içinde masalarına servis edilirken bizim seyretmemiz de süpriz oldu. Sonra tuzun kırılması balığın içinden ayrılmaya çalışması da hoş anı oldu açıkçası. Yeni Cami' nin o denize nâzır duruşu, bütün ihtişamı ile bizi selamlamasını da esgeçmek istemem açıkçası. Akşam vakti, yanaşan vapurla inen yolcuların gideceği yerlere koşuşturmaları, birazdan binecek olanlarında evlerine gitmek için sabırsızlandığını görmek şehir manzaralarına çok büyük heyecanlar katıyor bence... Ve çıkarken köprü üstünde yakalanmış balıkların oğlum tarafından, önce u...

Ayşe Yaman'ın dünkü yazısını okuyunca izin istemedim gerçi ama haber vereceğimden sorun etmeyeceğini ümit ederek fotoğrafını ve yazısını yayınlıyorum. Hepinize iyi kandiller, dualarınız kabul olsun...